Terug

Hans de Clercq

Wat vindt de auteur?

Hans de Clercq (1948) is freelance schrijver en fotograaf. Hij reisde samen met zijn vrouw en fotografe Mirjam Letsch meerdere malen naar Vietnam. Samen schreven ze diverse reisgidsen waaronder Wereldwijzer Vietnam. Voor TE GAST IN stelde Hans de editie Vietnam samen en schreef drie verhalen.

Interview medewerker:

Wat is jouw band met Vietnam?
Voor het eerst kwam ik in Vietnam in 2005 met m’n vrouw om research te doen voor onze reisgids. Bij toeval kwamen we in Hanoi in contact met een lokale ontwikkelingsorganisatie werkachtig in afgelegen bergdorpen in Noord-Vietnam. Deze financiert operaties voor kinderen van etnische minderheden. Omdat onze stichting Duniya al sinds 1996 gezondheidszorg en onderwijs financiert in een sloppenwijk in India, vonden we dit een waardevolle uitbreiding van ons werkterrein. Nu financieren we jaarlijks honderden operaties en wordt er gewerkt aan een klein revalidatiecentrum. 

Wat is je het meeste bijgebleven van het land?
De schitterende Mekongdelta met zijn eindeloze variaties groen? De drijvende markten en tot visvijvers getransformeerde boomkraters? Het is onmogelijk een enkel aspect uit te lichten. Toch heeft de eindeloze bedrijvigheid en ondernemingszin van de bevolking een diepe indruk op ons gemaakt. Sinds de overheid de strakke teugels iets laat vieren en het land is toegetreden tot de vrije markteconomie, is het hard gegaan met de ontwikkeling. ‘Gewone’ mensen proberen hiervan een graantje mee te pikken. Zij die moeten sloeberen en sjacheren om rond te komen. De kleine winkeliers, de straathandelaren, de vrouwen met hun verrijdbare keukentjes die op een straathoek de heerlijkste maaltijden koken voor een grijpstuiver. Fantastisch.

Wat vond je minder leuk aan Vietnam?
Vooral het verkeer! Het razende, voortdenderende niets en niemand ontziende verkeer. Er vallen in Vietnam 12.000 verkeersdoden per jaar. Of beter: vielen. Op 15 december 2007 werd het verplicht een helm te dragen op de scooter en bromfiets, wat voorheen niet gebeurde. Maar veel Vietnamezen weigeren die dure helmen. Daarom ontstond meteen na invoering van de maatregel een levendige handel in kartonnen namaakhelmen, die meteen gretig aftrek vonden. Krankzinnig stom natuurlijk. Als je daarmee wordt aangereden lig je alsnog dood op straat, maar dan tussen de kartonsnippers. Wat ik ook een minpunt vind is de uit de hand gelopen nieuwbouw overal. Oerlelijke hoogbouw in de periferie van de grote steden, niet om aan te zien. Maar ja, je moet ergens heen met je bevolking: 88 miljoen inwoners en gemiddeld 1,4 procent groei per jaar, reken maar uit.

Wat onderscheidt Vietnam van andere Aziatische landen?
Zonder de bewoners van buurlanden Laos en Cambodja tekort te willen doen, vind ik de veerkracht van het Vietnamese volk bewonderenswaardig. Ze hebben duizend jaar Chinese bezetting achter de rug, daarna het Frans protectoraat en de 20e eeuw wordt gekenmerkt door verwoestende oorlogen. Vietnam was een verscheurd land en is er wonderwel bovenop gekomen.

Welke tips heb je voor reizigers? 
> Een zekere mate van creativiteit en doorzettingsvermogen is nodig om in Vietnam te reizen, maar dat maakt het juist zo aangenaam.
> Voor contact maken met de lokale bevolking: Gedraag je netjes, wees hoffelijk en vriendelijk. Dan kom je al een heel eind.
> Als je wilt afreizen naar Vietnam doe dit dan zo gauw mogelijk, zolang Vietnam nog oorspronkelijk en origineel is. Meer dan ooit geldt: wie naar Vietnam wil, moet gisteren gaan.

Zie voor meer informatie de volgende websites:
Stichting Duniya: www.duniya.org
Weblog Hans de Clercq: http://hanslcv.wordpress.com
Website Mirjam Letsch: www.mirjamletsch.com