Jos Sinnema

Interview medewerker:

Wat is je band met Kenia?
Ik heb er in 1993 een jaar gewoond en gewerkt. Ik voelde me heel erg thuis tussen de Kenianen en heb er vrienden gemaakt. Met sommigen heb ik nog steeds contact.

Wat spreekt je aan in het land?
De overweldigende natuur, de weidsheid en ongereptheid. Ik vind het geweldig om te kamperen in de bush. Midden in de natuur voel je je klein als mens. Je krijgt het gevoel dat je vanuit je tenen leeft.
Ook de gastvrijheid die ik heb genoten heeft me aangenaam verrast. Toen ik voor het eerst in Kenia was, werd ik opgevangen door een vrouw die zich als een moeder over me ontfermde. Ook met de gidsen met wie ik later werkte had ik meestal snel een klik. Bijvoorbeeld met Osai, die op trekkings door het Loita Forest vaak als drager meeging. Osai en ik begrepen elkaar zonder een woord te kunnen wisselen. Ik heb me verwonderd hoe dicht hij bij de natuur staat. Terwijl ik me in mijn eentje verloren zou voelen in het bos, is dat voor hem een rijk en open boek.
Doordat ik in Kenia kennismaakte met een andere wereld met andere gebruiken, ben ik mijn eigen normen en waarden gaan relativeren. Ik heb er geleerd dat je op meer manieren tegen dingen aan kunt kijken. Dat je je leven op verschillende manieren kunt leven en niet één manier de beste is.
Wat me nog steeds verbaast is dat de gemeenschapszin in Kenia me aanspreekt. In het dorp in Nederland waar ik ben opgegroeid, ervaar ik die als beknellend. Daar heb ik me er juist van losgemaakt.

Waar had je moeite mee?
Dat mensen, bijvoorbeeld als iemand op diefstal werd betrapt, soms voor eigen rechter gingen spelen. Dat kon er zeer extreem aan toe gaan.

Heb je reistips?
> Beloon geen apathie. Geef dus niet zomaar geld aan bedelaars en zeker niet aan kinderen. Koop liever iets op straat, bijvoorbeeld een zelfgemaakt souvenir, ook al vind je het misschien prullaria. Geef mensen de kans om wat te verdienen en stimuleer het initiatief en ondernemerschap. Geef alleen aan bedelaars als je de locals dat ook ziet doen.
> Wees niet teleurgesteld als mensen met wie je vriendschap hebt gesloten je om geld vragen. Vanuit hun perspectief is het heel begrijpelijk. Voel je niet bezwaard als je er niet op ingaat.
> Wil je de bevolking écht helpen, dan kun je beter een organisatie dan individuen steunen.
> Als je bij mensen wordt uitgenodigd is het belangrijk dat je goed gekleed bent. Dus liever geen safari-outfit, maar een mooie jurk of een gestreken overhemd en broek in de plooi. Dat wordt op prijs gesteld, ook al weten Kenianen dat toeristen meestal slecht gekleed zijn.
> Vraag je iemand om een avondje te gaan stappen, dan is dat een uitnodiging. Er wordt van je verwacht die dat je die avond alles betaalt. Niet alleen de rekening in het restaurant maar ook de drankjes in de disco.